clementinery

Bu yazıyı tam olarak nasıl yazacağımı bilmiyorum çünkü çok önceden okuduğum kitapların da eleştirisini içeriyor ama yine de üstüne konuşmazsam rahat hissedemeyeceğimi düşündüğüm için yazma isteği duydum. Yazı, J. D. Salinger'in üç kitabı hakkında olacak: Franny ve Zooey, Dokuz Öykü, Çavdar Tarlasında Çocuklar. Aynı zamanda üstünkörü biçimde Amerikan edebiyatından da bahsedeceğim.  Amerİkan Edebİyatı En kapsayıcı konu bu olduğu için yazıya Amerikan edebiyatı hakkındaki genel düşüncelerimle başlamak istedim. Bir edebiyat öğrencisi değilim, son zamanlarda hamlasam da sadece edebiyatla ilgilenen biriyim. Yorumlarımı buna göre yapıyorum. Öncelikle, ben Amerikan edebiyatı ile barışamıyorum arkadaş. Asla keyif alamıyorum. Sürekli yavan ve sığ bir tat alıyorum. Tüm eserlerini (şiirlerini ve öykülerini) okuduğum bir tek Edgar Allan Poe var ama onun da eserlerinin asla abartıldığı övgüyü hak etmediğini düşünüyorum. Okurken keyif aldım mı, evet aldım ama gözlerimden kalpler çıkarak Poe diyece...

Makyavelizm Siyasi konjonktürde kendine sıkça yer edinen bir tabir Makyavelcilik yahut Makyevelizm. Kısaca amacına ulaşmak için ahlaka aykırı da olsa her türlü aracı hoş görmek anlamına geliyor. Ahlaksızlık, etik dışılık, yanlışlık gibi anlamlar kazanmış. Politikadaki anlamının yanı sıra psikolojide manipülatiflik, ahlaka kayıtsızlıklık, empati eksikliği ve hesaplı bir şekilde kendi çıkarlarına odaklanma özellikleri gösteren bir kişilik özelliği. Kısaca hangi alandan baksak elde kalan "aşağılık" bir şeydir. Kökenini İtalyan yazar ve düşünür Machiavelli'den, özellikle de Prens (Hükümdar) adlı kitabından alır.  Hükümdar kitabında Machiavelli aslında devlet yönetimiyle ilgili düşüncelerini açıklamıştır. Devlet yöneticisi olacak kişinin kişisel duygulara kapılmadan devlet yönetmesi gerektiğini anlatmıştır. Daha fazla insanın yararına olacaksa gerektiğinde bir insanın devletçe öldürülmesini desteklemiştir. "Hedefe giden yolda her şey mübahtır" düşüncesi de Makyaveliz...